- Dc. (lanskenetus),
- B. (lanczknechtus,
- lanzkinektus)
żołnierz (pieszy lub konny) uzbrojony w włócznię;
miles (pedes vel eques) lancea armatus,
lancearius
Tom. IV p. 351 (a. 1518) : pars exercitus equestris in cathafractis et aliis levis armature militibus ... qui essent Germani 1-i.Cf. LANCEARIUS 2. LANCEATUS LANCIGERIUS.