- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
- L.
- H.
- N.
- K.
I.
taki, którego nie można naprawić, nie do odzyskania, nie
do powetowania, nie dający się
odzyskać; qui nequit recuperari, restitui, irreparabilis
MARTIN. OP. Serm. p. 304 nlb. : subitum et i-em casum.
KodWp II p. 501 (a. 1337) : in ... dampnum maximum et i-e ... regis Polonie.Ita saepe, praec. de damno.
N. locut. iur.
aliquid recipere in nomen irrecuperabile, nomine irrecuperabili, «w
stracone (zgubłe) imię»
wziąć dla siebie zastaw, którego druga strona nigdy nie będzie już mogła
odzyskać;
pignus ab alia parte numquam
recuperandum sibi capere
AGZ XII p. 42 (a. 1438) : Koluschko decem boves sue racione peccunie ... recipiet in nomen perditum et in nomen i-e.
Ib. p. 217 (a. 1452) : si non solveret, Pudlowsky ... debet recipere viginti bowes et duos nomine i-i.Cf. supra s. v. AMISSIO I 479,37 sqq. et infra NOMEN perditum sim.
II.
nieodwołalny; irrevocabilis,
inevitabilis
PommUrk II p. 74 (a. 1260) : indignationem nostram i-em se nouerit incursurum.
KodWp I p. 485 (a. 1283) : nostram se senciat indignacionem i-em incurrisse.
AGZ V p. 96 (a. 1439) : donatione perpetua, i-i et in evum.
CorpJP III p. 262 (a. 1513) : sub poena amissionis rerum i-i.