- Th. (rec.)
iur.
t.t.
I.
(na)gabać, zgłaszać pretensje prawne (do kogoś lub czegoś) utrudniające komuś
zachowanie lub dochodzenie
jakiegoś prawa; vindicias, quae alicui in iure suo servando vel
vindicando obstant,
postulare
CodSil X p. 265 (a. 1417) : ab omnibus impetitoribus, invexatoribus et occupatoribus ... dominam ... et hereditatem ipsius attemptare volentibus et i-re.
KsgPozn p. 174 (a. 1428) : nemo ipsos cives nec civitatem ... habebit impedire vel i-re pro predictam (sic ) ... quartam partem.
KsgŁawWar p. 46 (a. 1449) : nullus habet i-re ipsos de domo isto, quia nullus ipsos debet i-re de domo isto, nisi isti duo ut stant in libro.Ita saepius.
Syn.
attemptare
(
),
impedire (
et
KsgŁawWar
p. 59, a.
1452)
, inquietare (
APozn I
p. 203,
a. 1454)
.
II.
pozywać do sądu, oskarżać kogoś; aliquem in ius vocare, accusare
BreslUB p. 171 (a. 1355) : de monachis et monialibus ... qui petunt porciones develucionum ... parentibus mortuis ... et indebite ... homines i-ant ... foro spirituali.
TPaw IV p. 666 (a. 1397) : coram ... procuratore ... Swothoslaus ... veniens cum ... Johanne, euaserunt iure iudiciali Andream kmethonem ... pro iumento, quod ambo perpetuum silencium debent habere et ... kmetho amplius eos non debet i-re seu citare.
KsgMaz II p. 49 (a. 1424) : Martinus est ab ipso liberatus, pro quo ipsum domina i-vit.
KsgPrzem I p. 257 (a. 257 (a. 1439) : eodem iudicio Clos ... secundum iudicium astat adversus Rutenum, qui eundem Clos pro equo i-ivit.Additur iure (infra 27). Ita saepius.
Constr.
ad
I—II: a.
sq.
acc.
(ut supra).
b.
sq.
abl.,
cf.
et
AGZ XII p. 330 (a. 1469) : i-tus pro bonis fuerit iure vel quovis modo alio.c. sq. de d. sq. pro cf. et saepissime.