Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INUSITATUS

Gramatyka
  • Formyinusitatus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • nie używany, rzadki, niezwykły

Pełne hasło

INUSITATUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
nie używany, rzadki, niezwykły; qui vel contra consuetudinem est, vel omnino non usurpatus, adhibitus, eximius, singularis, mirus, incognitus. Glossa Pol.
RFil XXV p. 137 (a. 1466) : ex inductione ... diabolica ... festa i-a «nyeobicz(a)ina».
N. de modo (musica) nie stosowany, nie istniejący w rzeczywistości, fikcyjny; non adhibitus, excogitatus, fictus
SZYDL. p. 27 : novem modi usitati ... cum modis i-is ... erunt plures quam novem.
MONET. fol. C Ib : musica ... que per aquisitas vel fictas modulatur voces ... que in ... claue ... essentialiter non sunt constitute ... nec in eius diapason ... dicitur ... ficta quasi i-a.
Occ. (de homine) nie przyzwyczajony; minime assuetus
AKap p. 220 (a. 1573) : onera ... subire, quibus et ad quos i-i neque preparati esse solent.
Constr. a. abs. b. sq. dat. c. sq. ad, d. sq. apud :
DŁUG. Op. p. 52 : inaudito et i-o apud secula saevitiae genere.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)