- F. (-ium),
- Th. (rec.),
- Bl.
- B.
- Dc.
- L.
- K.
- N.
I.
znak; signum
MARTIN. OP. Serm. p. 460 nlb. : illum scyphum in huius rei i-um praesentaret domino suo.
CodVit p. 1022 (a. 1416) : alia opinionis nostre non fuit expectacio et expectacionis opinio ex i-is preasumptis.
N. pl.
inicjały; nominis
litterae primae
Tom. X p. 238 (a. 1528) : pixides sub i-iis Christophori in castris hostium intercepti sunt (cf. ib. infra: illae ... pixides seu tormenta bellica non fuerunt nostra ... neque literae in eis sculptae nomen meum potuerunt prodere).
II.
1.
znak graniczny; signum,
quo bonorum termini designantur
DokPaul p. 55 (a. 1388) : quam arborem propriis manibus ... pro i-o mete signavimus, que distinguit ... silvas.
StPPP VIII p. 601 (a. 1398) : transeundo per campum predictum pro Wirzchouisco ... et ulterius a Wirzchouisco per i-ia usque ad Lang (cf. paulo supra signa ponentes ... quercea).Ita passim saec. XV. Glossa Pol.
KodKKr II p. 453 (a. 1419) : limites et granicias ... limitaui ... et distingui, gades alias «kopcze» insipando et i-ia alias «snamyona» faciendo.
N.
pl.
i. prorsus q. granice;
termini
KodKrak p. 44 (a. 1366) : que ... i-ia seu grenicie ad maioris cautele perpetuitatem sunt ... lapidibus ... consignate.
2.
kij wbity w ziemię dla zaznaczenia zakazu wypasu
bydła;
baculum terrae infixum, quo pecora
pasci prohibentur
ArPrawn VIII p. 104 (a. 1409) : i-ia (ed. intersinia) wlgariter «zathyky» in agris desertis posuit et non permisit pascere (nisi leg. intersticia).