[INTERSTITIO]
s.
INTERSTICIO,
-onis
f.
- F.
- Th.
I.
odległość, odstęp; distantia
(saec. XV).
II.
iur.
in iure
przerwa w przewodzie sądowym; causae probandae
interruptio
StPPP IX p. 80 (a. 1469) : pars aduersa paruit et iuri satisfecit ... sed actor non paruit neque legale impedimentum importauit et isto in iure suo i-em fecit alias «przepelszyl rog vdzyalął» (ed. vdzyalą).