- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- N.
- L.
- K.
I.
trans.
1.
a.
przerwać wykonywanie jakiejś czynności, zaprzestać, zaniechać;
intermissionem alicuius rei facere, interrumpere,
v.
gr.
bellum, laborem.
Glossa
Pol.
RFil XXIV p. 69 (a. 1415) : «opuscziwszi» i-ns opera manuum.
b.
przestać czegoś używać, zarzucić coś; renuntiare alicui rei, abicere, abdicare
aliquid.
N.
privilegium:
ArHist X p. 19 (a. 1534) : nunc autem nescitur, cur est privilegium i-ssum nec in regestris hoc invenitur.
ArPrawn I p. 393 (a. 1542) : observandum ... ut privilegium regis Wladislai ... nullo modo i-atur, sed pro more veteri secundum (ed. se eundum) illius tenorem exequatur et practicetur.
c.
(sq.
in
c.
acc.
)
przenieść, przełożyć, odłożyć; transferre,
procrastinare, differre
DŁUG. Hist. II p. 491(= IV p. 249 ed. nov.) : septem ex eis cardinalibus ... mortuis ... substitutio summi pontificis in annum alterum fuit i-ssa.
2.
wypuścić z rąk, pominąć, zlekceważyć; praetermittere, omittere, neglegere.
Dicitur de abstr. , v. gr.
amicitia et benevolentia (
WiadPol
p. 96, a.
1574)
,
causa persuadendae concordiae
(
Tom. XIII
p. 197,
a. 1531)
, debito legendi (
KodUJ IV
p. 55, a.
1516)
, facultate pacis vel indutiarum (
Tom. VI
p. 266, a.
1523).
Occ.
poskąpić, oszczędzić; parcere
CodEp III p. 267 (a. 1477) : nichil... insidiarum ... contra nos rex ipse i-it.
HUSSOW. p. 59, v. 12 : Tartari populati sint amplissimas Poloniae regiones, nullo genere crudelitatis i-sso.
II.
intrans. robić
przerwę, kończyć się; intercapedinem facere,
desinere, cessare (saec.
XVI).