- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- B.
- L.
- Ha.
- K.
I.
phil.
A.
adi.
rozumny, intelektualny, obdarzony intelektem;
intellectualis, ad intellectum pertinens, intellectu praeditus
VITELO OpM p. 32 : eius hominis cognitio i-a semper est cum sensu.
Id. Persp. p. 127 : res corporeae inferiores ... uirtutem participant ... sicut et in alio substantiarum i-arum ordine ... fieri ... perspexisti.
MatFil II p. 24 (a. 1413) : propositionum, quae immediate vel saltem per se ex experientia sensitiva vel i-a noscuntur.Ita vulgo.
Dicitur v. gr. de
actu (additur
simplex :
BYSTRZ. Log. fol. c Vb)
,
actu intellectus
(opp.
abstractivus :
STOB. Intr. fol. a
4b)
, agente (syn.
cognitivum et intellectuale :
ExPhys fol. h IIIb)
, anima (
NIC. BŁ.
Serm. II
p. 128
et saepissime,
opp.
vegetativa
ib. I
p. 71,
et saepius;
sensitiva :
GŁOG. Anim. fol. Η
VIIIb
et saepius), appetitu (
ExPhys
fol. 1
IIa)
, disciplina (
GŁOG. Anal.
fol. Va
et saepius), doctrina (
ib.
et saepius), experientia
(
),
forma (
AEG. Th. fol. A Ib)
, memoria
(
GŁOG. Anim. fol. U IIIb
;
;opp.
sensitiva :
STOB. Parv. fol. H
Vb)
, notitia (opp.
sensitiva :
BYSTRZ. AnalPost
fol. a IIb
et saepius), parte
animae
(
GŁOG. Anim. fol. b IIa)
, potentia (
NIC. BŁ.
Serm. II
p. 6
;
;syn.
cognitiva
id. Tract. fol. a Va
et saepius), principio (
GOST. Th.
fol. f IVa
et saepius), processu (
AEG. Th. fol. A Ib)
, substantia (
supra 27
et saepius
;
additur
;
per essentiam :
GOST. Th. fol. c VI Ib)
, vi (
GŁOG. Anim. fol. I IVb
et saepius), virtute (
AEG. Th. fol. A Ib
et saepius), vita
(opp.
vegetativa, sensitiva, secundum locum motiva :
SŁUP. MixEl
p. 165
et saepius).
Occ.
(de homine) myślący, powodujący się intelektem; qui
intellectu ducitur
KomPolit p. 206 (a. 1501) : valent ad bellum homines septentrionales ... quia animosi sunt, licet non i-i (alluditur ad Arist. Pol. 7.7.1327b 24 διανοίας ἐνδεέστερα[]).
N.
constr. sq. gen.
GŁOG. Anim. fol. E Ib : in prima operatione, que est simplitium i-a.
B.
subst.
intellectivum,,
-i
n.
władza duszy, która rozumuje, obdarzonej intelektem;
animae vis quae
intellegit, i. q. anima intellectiva
GŁOG. Anim. fol. L IIb : quinque sunt genera potentiarum anime, scilicet vegetatiuum, sensitiuum, appetitiuum, secundum locum motiuum et i-um.
Ib. fol. Η VIIIb : separatur autem ... i-um ab ... sensitiuo et vegetatiuo, sicut perpetuum a corruptibili.
Ib. fol. C IIb : i-um ... de parte anime, qua sapit et intelligit.Ita saepius. Huc quodammodo pertinet
ib. fol. G Ib : commentator ... Auerrois dixit ... esse vnum i-um in omnibus ... vnde et dixit i-um esse infimam intelligentiarum.
N.
modus et esse intellectivi :
GOST. Th. fol. e VIIb : constat quod anima est in ipso intellectu per modum et esse i-i, non per modum anime; et econtra i-um in anima non est per modum i-i, sed per modum anime.
II.
(singulare)
subst.
intellectiva,,
-ae
f.
zrozumienie,
objaśnienie; explicatio, illustratio,
interpretatio
ArLit III p. 111 (saec. XV) : breviloquium de i-a Sacre Scripture et de fide Cristiana.