- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
- L.
I.
dostępność zrozumieniu, poznawalność przez umysł;
natura rei intellegibilis, quae
intellectu capi potest
MatFil IV p. 48 (saec. XIV) : immo oportet dicere, quod materia haberet impedire i-em a forma corporali, quod non potest dici.
WROCŁ. Epit. fol. r Ia : sicut enim ars est principium rei artificialis, sic intellectus agens est principium factiuum i-is, eo quod ipse facit vniuersalitatem in rebus ipsa fantasmata depurando et dando illis esse i-is et vniuersalitatis.
II.
posiadanie rozumu, intelektu; status rationem,
intellectum habentis
MatFil IV p. 52 (saec. XIV) : ab eo, quod est commune in intelligentiis et quod sequitur eas, in quantum sunt intellectuales, sicut esse vel i-as vel aliquid huiusmodi, sumitur genus etc.
GOST. Th. fol. g VIIb : participat anima secundum fieri in ipsa cognitione i-em, et hoc est secundum intellectum possibilem, qui in hominibus est.