- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L. (comp.),
- A.
- N.
[
comp.
insensibilior :
JAC. PAR. Serm.
fol. 5a
:
qui non timent, insensibiliores sunt bestys.
Cf.
Th. VII
1,1859,82
sq. ]
I.
1.
nie dający się odczuć, niedostrzegalny, nieuchwytny; qui
sentiri non
potest.
Additur
dat.
visui (
VITELO Persp.
p. 170
).
2.
phil.
t. t. nie podlegający poznaniu zmysłowemu; qui
sensibus percipi non potest.
II.
1.
pozbawiony czucia, nieczuły; qui sensu caret.
Additur
a.
abl.
sensu :
BYSTRZ. Log. fol. s IVb : aliquis licet possit esse simul sensibilis sensu visus et i-is sensu auditus.b. secundum aliquid:
BYSTRZ. Top. fol. q IVa : i-e dicitur de i-i secundum corpus et de i-i secundum animam.
N.
glossam
Pol.
RFil XXXIV p. 69 (saec. XV in.in) : i-ia «neczirpocze».
2.
nieożywiony;
inanimus, inanimatus.