- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- A.
I.
1.
tkwić, trzymać się w czymś, przylegać, być
wrośniętym; alicubi haerere, infixum esse,
adhaerere, cohaerere (propr. et in
imagine).
Praec.
a.
vestigiis alicuius
iść w
czyjeś ślady; vestigia sequi;
in formula
vestigiis maiorum (antecessorum, parentum, praedecessorum
sim.)
inhaerentes (inhaerere cupientes)
sim.
(
KodKKr I
p. 13, a.
1213
;
KodMp I
p. 45,
a. 1254
et saepissime usque ad
saec.
XVI), item
vestigia :
KodUJ IV p. 138 (a. 1535) : Vladislai Jagielonis avi ... nostri ... vestigia i-ntes, omnes doctores studii ... favoribus et gratiis augere volumus.
b.
phil.
(et gramm.) t. t. tkwić, być
połączonym, związanym, należeć, przysługiwać; adhaerere, cohaerere, inesse, coniunctum esse,
pertinere
Gramm. p. 179 (saec. XV) : constructibile habens modum i-ndi presupponit illud, respectu cuius se habet per modum i-ntis tanquam suppositum vel subiectum; sed ista verba (sc. taedet, paenitet ) habent modum i-ntis respectu (ed. -ti) subiecti inportati per accusatiuum, ergo presupponunt accusatiuum tanquam suppositum.
GŁOG. Anal. fol. XVI IIb : aliter autem est actus vel forma cognitiva materie inferioris, vt est anima nostra intellectiva, que est forma et actus i-ns.
Id. Hisp. fol. 57b : nomen substantivum significat per modum per se stantis et non alteri i-ntis.Ita saepius. Additur actu ( GŁOG. Porph. fol. i IVa) , convertibiliter ( BYSTRZ. Top. fol. p 1b et saepius), essentialiter (ib. ), formaliter ( WROCŁ. EpitConcl fol. d IIIIa) , realiter ( BYSTRZ. Log. fol. n la et saepius).
c.
titulo alicuius rei
nazywać się; nomen
habere
CorpJP II I p. 316 (a. 1515) : terrae Maioris Poloniae ... et terrae Cracoviensium terrarum titulo i-ntes
d.
alicui
wbić się w czyjąś pamięć;
i. q. memoriae alicuius
Concl p. 253 (a. 1550) : sic enim et ipsis et auditoribus mens philosophi certius innotescet tenaciusque i-bit.
2.
sąsiadować, graniczyć;
vi
cinum esse, adiacere
StPPP IV p. 80 (a. 1423) : interdicto loco vel civitate ... loca i-ncia sunt interdicta; et que dicuntur loca i-ncia, relinquitur arbitrio boni viri ... si in statuto non est de adherencijs difinitum.Cf. Th. VII 1,1587,79 sqq.
3.
alicui
iść za kimś, towarzyszyć komuś; aliquem sequi, comitari (saec. XV).
4.
alicui loco
zajmować jakiś
obszar; locum quendam occupare (saec.
XVI).
5.
singulare: zdarzyć się;
evenire
PommUrk VII p. 344 (a. 1330) : si eis aliqua necessitas i-re visa fuerit, ipsos ... iuvare volumus.
II.
1.
przykładać się do czegoś, oddawać się czemuś, dbać o coś,
zajmować się czymś; alicui rei intentum esse, operam dare, incumbere,
aliqua re occupatum
esse.
N. eodem
sensu
Deo :
WROCŁ. EpitConcl fol. n IIIb : Deus ... voluit, quod homo septimo die ab omni opere cessaret et ei per contemplationem i-ret et i-ndo quiesceret.Cf. Th. VII 1,1589,42 sqq.
2.
mandatis, servitiis
podlegać,być posłusznym;
subici, obsequi
KodPol II p. 599 (a. 1252) : incolae ... ipsorum mandatis et servitiis i-bunt.
CodSil V p. 300 (a. 1340) : defuncti patris diu studiosis i-si servicijs.Ita saepius.
3.
trzymać się, przestrzegać czegoś, obstawać przy czymś, opierać się na
czymś;
in aliqua re perseverare,
persistere, aliquid servare
Lites I p. 451 (a. 1336) : nos volentes ... eorum ... ordinacionibus ... i-re.
Ib. II p. 152 (a. 1413) : producit articulos infrascriptos, a primis articulis per hoc non recedendo, sed ipsis magis ac magis i-ndo.
AKapSąd III p. 22 (a. 1466) : pater i-ndo statuto sinodali ... Mathie opcionem dedit.Ita vulgo.