- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- N.
- K.
I.
mieszkanie, zamieszkiwanie;
actus inhabitendi,
habitatio.
N.
α.
inhabitatione tenere
zamieszkiwać;
habitare, incolere
DyplMog p. 117 (a. 1438) : neque eam domum cuiquam ... locare seu i-e tenendam committere tenebuntur,
β.
libera
prawo (dożywotniego) mieszkania; ius inhabitandi
(ad vitam concessum)
APozn II p. 377 (a. 1499) : litteram ... super libera i-e in domo sui mariti ad tempora vite sue in una camera.
Ib. p. 404 (a. 1500) : prior ... admisit i-em et mansionem liberam ... molendinatori ad tempora vite sue.
ZabDziej I VI, p. 6 (a. 1544) : Hricz ... optavit ... inhabitare in eadem domo, cui ipsa vidua dedit liberam i-em.
Constr.
a.
sq.
gen.
b.
sq.
in
c.
abl.
II.
mieszkanie, dom, miejsce zamieszkania; locus
inhabitandi, domicilium, habitaculum.