- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- Ha.
I.
de hominibus
1.
nieodpowiedni,
niestosowny, nieprzydatny, niezdolny;
non habilis, non idoneus, non
aptus, malus.
2.
iur.
(praec.
eccl. )
niezdolny, nieuprawniony, nieupoważniony; iure et facultate (aliquid
faciendi) privatus
KodWp I p. 513 (a. 1285) : si qui clerici quibuscunque personis contra Ecclesiam prestiterint patrocinium ... si beneficiati sint, ipsis beneficiis sint privati, si vero non, ad ecclesiastica beneficia sint i-es obtinenda.
KodMp II p. 225 (a. 1312) : eos ... dicto priuilegio nostro ... redigimus et facimus in totum i-es et extorres.
StSyn III p. 34 : si quis ... contrarium fecerit, ad obtinendum ecclesiam eandem fiat i-is ipso facto.
Ita vulgo. N. abs. positum loco opprobrii (?)
AKapSąd II p. 446 (a. 1477) : tu es homicida ... nec de hoc es iustificatus, et ideo es infamis et i-is nec ullus hominum tecum potest super tali crimine dispensare etc.II. (de rebus) nie stosowny, nie zdatny; non accommodatus, non aptus (saec. XIV-XVI). Constr. ad I-II:
a.
sq.
gen.
(saec.
XVI).
b.
sq.
dat.
c.
sq.
ad
(praec.
c.
gerund.).
d.
sq.
in
c.
abl.
StSyn IV p. 49 (a. 1420) : i-is ... fiat in illa diocesi, in qua tantum scandalum commisit.
StPPP VI p. 219 (a. 1523) : de praefata sorte sexta, in cuius successione factus est i-is.