[sensu pass. infra 20 sqq.]
- F.
- Th.
- S.
I.
1.
przeczyć, wypierać się, zapierać; infitias ire, negare, recusare.
Constr.
a.
sq.
acc.
b.
sq.
acc.
c.
inf.
c.
sq.
quod:
DŁUG. LibBen I p. 620 : non i-ar, quod ... castellaniam ... regina ... perpetuo donare potuerit.
2.
sprzeciwiać się;
resistere
CodEp III p. 396 (a. 1492) : exoramus vestras celsitudines, ut ... nec quidpiam contra eius serenitatem attentetis aut eius serenitati i-amini.Cf. Th. VII 1,1451,56 sqq.
3.
podać w wątpliwość, zakwestionować; in dubium
vocare
RHist IV p. 165 (a. 1357) : cum ... sentencia scabinorum aliqualiter i-retur et redargueretur, tunc citari poterunt cives ... ad iudicium ... Cracoviense.
DŁUG. Hist. V p. 358 : ius feudi, si a quoquam i-retur, offerens se probaturum.
II.
przeszkadzać, utrudniać;
impedire
ArPrawn I p. 218 (saec. XV) : et iam materne caritatis per inobedienciam i-aris amplexus.
DECIUS p. 44 : nulla re persuaderi poterant, quin pertinaciter atque intrepide negocium i-rentur.
III.
wszczynać;
incohare
*LhnUrk I p. 486 (a. 1277) : illa maxime ad recordacionem conscribantur futuram, quorum oblivio discordie pareret i-nde discidium et incandentis odii gigneret incentivum.