log. et gram.
t. t. użyty w formie nieokreślonej, nieokreślony,
nieoznaczony, uogólniony;
minime definitus (determinatus)
WROCŁ. CongLog fol. a 5b : terminus communis i-us per ... negationem non infinitantem supponit confuse distributiue, vt: Socrates est non animal, non homo currit.
BYSTRZ. AnalPr fol. k IIb : dicitur ... quod regule Philosophi, in quibus dicit, quod a negatiua ad affirmatiuam non valet consequentia, debent intelligi, quando predicatum est complexum non totaliter i-um.
Id. Log. fol. B VI Ib: terminus i-us est terminus finitus, cui additur negatio infinitans.Ita saepius.
Dicitur etiam de
nomine (
BYSTRZ. Log. fol. x IIIb)
, verbo (
WROCŁ. Dial. fol. A Va).
Inde abs.
loco
subst.
infinitatum,,
-i
n.
GIEŁCZ. fol. D IIIb : aliud est dicere infinitum et aliud i-um, infinitum enim in proposito est ex termino finito et negatione infinitanter tenta aggregatum, vt: non homo est ... sed i-um est terminus per negationem infinitanter tentam determinatus, vt: non homo, ly homo est i-um vel terminus i-us.