- F.
- Th.
- L.
- N.
I.
gram.
t. t. (de modo verbi) orzekający, oznajmujący;
qui indicat, declarat, demonstrat; item de
narratione, oratione (
GŁOG. Alex. II fol. e Va
;
id. ExLog
fol. 29b
;
et saepius). Abs. loco subst.
indicativus,,
-i
m.
tryb orzekający, oznajmujący;
i. q. modus indicativus (saec. XVI).
II.
(sensu latiore) wskazujący, zapowiadający coś, oznajmujący; de
quavis indicatione (abs. vel sq.
gen.
obi. )
ConcPol IV p. 135 (a. 1434—40) : alia formula sacramenti est i-a ... ungo istos occulos oleo sanctificato in nomine Patris etc.
ListMił p. 181 : nutus est veri vel falsi i-us.Cf. Th. VII 1,1144,79 sqq.