- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
I.
1.
niewiarygodny, nieprawdopodobny, nie do wiary; qui
credi non potest, fide non dignus.
Glossa
Pol.
RFil XVI p. 350 (saec. XV in.in) : i-em «nyevyerzoną».
Constr.
abs. vel sq. supino. N.
locut.
incredibile est
jest rzeczą niewiarygodną;
credi non potest (sq.
acc.
c.
inf. ).
2.
niesłychany, niezwykły, wyjątkowy; admirabilis,
singularis, eximius (saec. XV).
II.
niewierzący, niewierny;
incredulus,
infidelis.