- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- A.
- L.
I.
nieożywiony, pozbawiony duszy, bezduszny; inanimalis,
anima carens.
Inde
abs.
inanimatum,,
-i
n.
coś nieożywionego; res
inanima, anima
carens.
Opp.
animatum (
WROCŁ. Epit. fol. a
IIIa
et saepius).
N.
α.
de
fetu
i. q. nondum maturus
NIC. BŁ. Serm. II p. 341 : peccatum illius, qui occidit foetum i-um in ventre matris nondum viuificatum, et illius, qui occidit ... animatum iam natum ... maxime differunt quoad grauitatem.
β.
de
partu
i. q. non spirans
DŁUG. Op. p. 323 : puer abortivus et i-us ... iaceret in terra non secus quam mortuus.
II.
martwy, nieżywy;
mortuus.