Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IMMITTO

Gramatyka
  • Formyimmitto, imitto, inmitto, immissum
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ere, -si, -ssum -i
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I.
    • A.
      • 1.
        • a. wpuścić, dać dostęp
        • a. + aliquem in aliqua re possidendadopuścić
      • 2. + in familiaritatem alicuius oculis udać się dokądś, zapuścić, rzucić
    • B.
      • 1. concr.
        • a. + ignem włożyć, wsunąć, wpuścić, wrzucić, wlaćpodłożyć
          • α. + falcem in messern alicuius (tyle co) zabrać komuś coś, zagarnąć
          • β. + falcem et iudicium in aliqua re wyrokować w jakiejś sprawie
          • γ. + manum (violentam) in aliquem (aliquid) podnosić
          • δ. + vinum sprowadzać
        • b. zawiązać, zacisnąć
      • 2. transl.
        • a. + animadversionem bellum, irruptionem consilium dissidii materiam divisionem zesłać, wnieść, dopuścić do czegoś, spowodować coś, (stąd) uczynić, dać
          • α. + aliquid memoriae przekazać
          • β. + poenam nałożyć
          • γ.
        • b. dokonać, osiągnąć coś
  • II.
    • 1.
      • a. spuszczać na wodę
      • b. popuszczać, zwalniać
    • 2. milites: rzucać do natarcia

Pełne hasło

IMMITTO s. IMITTO s. INMITTO, -ere, -si, -ssum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • N.
I.
A. animantes
1.
a. wpuścić, dać dostęp; intromittere, admittere.
N.
pecudes sim. ad (in) hortum alicuius ad pabulandum
StPPP VII p. 347 (a. 1432) : Petrus ... contra Andream ... quod frangens sepes ipsius i-sit pecuda ad ortum suum.
AKapSąd II p. 563 (a. 1449) : absente plebano i-sit pecora sua in ortum eiusdem.
Ita saepius. Sed etiam ad vivendum aliquo
KodMaz(K) p. 499 (a. 1242) : villam cum castoribus a domino ... episcopo ... i-ssis.
a. dopuścić; i. q. admittere
PommUrk VII p. 307 (a. 1329) : i-ndum decernimus (sc. abbas ) et per nostrum biretum i-imus Nicolaum proconsulem oppidi ... in possessionem immobilium omnium villarum, curiarum et molendinorum etc.
CracArt II p. 520 (a. 1526) : ex quo testes sunt concittati ad perhibendum testimonium veritatis, extunc rothe i-i debent de forma iuris.
Simili sensu aliquem in aliqua re possidenda
Lites II p. 368 (a. 1343) : curabimus bona fide ... in terris, reditibus, civitatibus ... eandem consortem nostram ... i-re, possidere et percipere etc.
2. refl. udać się dokądś, zapuścić, rzucić; se conferre, conicere. Sensu latiore α. in familiaritatem alicuius ( HumRef p. 164, a. 1535). β. oculis i. q. obicere
Lites II p. 437 (a. 1409) : oculis nos audacter i-re et hoc realiter ostendere, quod etc.
B. res
1. concr.
a. włożyć, wsunąć, wpuścić, wrzucić, wlać; imponere, inicere, inducere, infundere. Occ. ignem podłożyć; supponere, subicere
MPH II p. 36 (Ebbo) : domum ... igne i-sso succendite.
Sensu latiore et in imagine
α. falcem in messern alicuius (tyle co) zabrać komuś coś, zagarnąć; rem alienam occupare (e Vlg. Deut. 16,9)
ZABOR. Tract. p. 42 : o insensati principes, qui in alterius messem i-itis suam falcem.
ZabDziej III p. 499 (a. 1498) : nemo in alterius messem i-re debet falcem.
Simili sensu
messi alienae ( ŻupKr p. 513, a. 1518).
β. falcem et iudicium in aliqua re wyrokować w jakiejś sprawie; sententiam ferre, iudicare
SSrSil VII p. 167 (a. 1467) : licet ... rex Polonie in rebus fidei falcem et judicium i-ret.
γ. manum (violentam) in aliquem (aliquid) podnosić; intendere
KodPol I p. 54 (a. 1246) : praecipimus ne quispiam in eosdem terminos penes utrumque litus lacus sursum sive deorsum aliquo fructu ... sibi conquirendo, manum audeat i-re videntam.
DANT. in
Tom. VIII p. 317 (a. 1526) : omitto ea, que in ecclesiam meam commiserunt, hec enim nulli non sunt nota, in sanguinem etiam meum impuras manus i-re.
δ. vinum sprowadzać; importare
KodKrak p. 294 (a. 1493) : quincunque ... vina ... in domos ... in Cracoviam i-ret ... extunc a quolibet ... integro vase ... duos florenos ... pro fisco ... ciuitatis ... solvere tenebitur.
b. zawiązać, zacisnąć; circumligare, stringere (funem in collo alicuius).
2. transl.
a. zesłać, wnieść, dopuścić do czegoś, spowodować coś, (stąd) uczynić, dać; demittere, inferre, concedere, admittere, conferre, (inde) i. q. facere, v. gr. animadversionem ( DŁUG. Op. p. 46 ) , bellum, irruptionem ( AAlex p. 173, a. 1502 ; Tom. XIV p. 570, a. 1532) , consilium ( ib. p. 520, a. 1532) , dissidii materiam ( DŁUG. Hist. IV p. 647 ) , divisionem bonorum ( StPPP VIII p. 902, a. 1400 : post mortem ... Ursule dictam divisionem in vicem econuerso debent i-re et denuo facere), existimationem de aliquo ( Tom. V p. 251, a. 1520) , formidinem ( DŁUG. Op. p. 64 ) , latrocinium ( SSrSil XVII p. 68, a. 1506) , rabiem ( ROYZ. I p. 15, v. 390 ), somnium (opp. emittere); virtutem ( VITELO Opt. p. 70 ). Ita saepius.
Item phil.
GOST. Th. fol. a VIb : correlarie sequitur, quod potentie anime non fluunt ab anima, quia fluere non conuenit alicui, nisi quod sit actus, sed potentijs potius conuenit confluere, influere vero est fluxum talem alicui receptibili i-re.
Occ.
α. aliquid memoriae przekazać; tradere
KodWp I p. 384 (a. 1268) : necesse est acciones legitimas per scripti continentiam ... i-i memorie venturorum.
β. poenam nałożyć; imponere
MARTIN. OP. Serm. p. 318 nlb. : gement de i-ssis ... penis, quas sustinebunt.
γ.
part. perf. loco
subst. immissum,, -i n. czyn; id quod commissum est, factum
PommUrk VII p. 199 (a. 1328) : prae oculis habentes ... omne i-ssum sive factum per abbatem et conventum ... per nostram diffinitivam pronuntiavimus.
b. dokonać, osiągnąć coś; efficere
KADŁUB. p. 168 : Mithridates timens ... ne quod veneno i-re non poterant, ferro peragerent, venandi studium elegit.
Constr. ad
A—B: a. abs. b. sq. dat. c. sq. abl. d. sq. ad. e. sq. circa. f. sq. in c. acc. g. sq. in c . abl. h. sq. per :
MPH I p. 299 (Thietmar): sagitta per caput i-ssa primo oculum et post vitam perdidit istam.
i. sq. adv. loci.
II. singularia
1. res.
a. spuszczać na wodę; in aquam deducere
StPPP II p. 539 (a. 1444) : ipsum sal debet conducere proprijs impensis ad flumen Visla, ubi solet ab antiquo i-re sal propria circa Sandomiriam.
b. popuszczać, zwalniać; laxare, remittere (habenas).
2. milites: rzucać do natarcia; ad hostes premendos mittere.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)