Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IMMOBILIS

Gramatyka
  • Formyimmobilis, iimobilis, imobilis, inmobilis, yimobilis, ymobilis
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
    • I. propr. propr. nieruchomy, nie dający się poruszyć
      • 1.
      • 2.
    • II. transl.
      • A. (de hominibus) niewzruszony, nieugięty
      • B.
        • 1. stały, nienaruszony, trwały
        • 2. phil.
          • a.
          • b. (sensu metaphysico) nie podlegający zmianom
          • c. (sensu logico) identyczny, ten sam

Pełne hasło

IMMOBILIS, -e scr. iimobilis,,imobilis,,inmobilis,,yimobilis,,ymobilis
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S. (
  • Dc. n.
  • L. m.
  • pl.)
I. propr. nieruchomy, nie dający się poruszyć; qui moveri non potest
1. de rebus.
N. iur. t.
t. bona nieruchomości; solum, domus sim.
KodKKr I p. 26 (a. 1228) : ego Wladizlaus ... Bolezlaum ... adopto ... et in bonis meis omnibus mobilibus et i-bus ... heredem substituo.
KodPol I p. 70 (a. 1254) : ecclesiam cum omnibus bonis ... mobilibus et i-bus ... suscipimus.
Ita vulgo.
N. glossas Pol.
KsgMaz II p. 51 (a. 1424) : plebanus ... coram ... principe paruit (ed. paravit) in assignato termino ... pro bonis y-bus alias «o poswathne» ([i. ecclesiae assignatis). ]
AGZ XVI p. 405 (a. 1486) : scultetus ... sibi ... satisfecit ... de bonis i-bus alias «stoyączego».
Inde meton. de
causa (cf. )
KsgCzer p. 112 (a. 1417) : Vitus predictos heredes secundum jus terrestre evasit pro omnibus causis tam mobilibus quam i-bus.
2. de hominibus.
II. transl.
A. (de hominibus) niewzruszony, nieugięty; immotus, durus.
N. glossam Pol.
KodWp I p. 93 (a. 1357) : in fide i-es alias «nyeporusscheny».
B. de rebus
1. stały, nienaruszony, trwały; stabilis, certus, firmus.
Praec. de actionibus iur.
KodMp II p. 178 (a. 1290) : ut ... nostra ... donatio perpetuo i-is perseueret, presentem paginam nostri sigilli munimine duximus confirmandam.
KodWp II p. 580 (a. 1346) : ut ... hec vendicio ... i-is permaneat, presens scriptum nostris sigillis decrevimus firmiter esse roborandum.
Sed etiam de virginitate i. q. perpetuus
MARTIN. OP. Serm. p. 487 nlb. : BVMaria Domino voverat i-em virginitatem.
2. phil.
a. sensu physico et communi.
Distinguitur
WROCŁ. Epit. fol. g Ia : i-e dicitur tribus modis: contradictorie, quod nullo modo aptum natum est moueri, sicut sonus ... contrarie, quod difficulter aut tarde mouetur, aut saltem dificile incipit moueri et ex eo habet in se contrariam dispositionem ad hoc, quia moueatur, sicut mons vel magnus lapis, priuative, quod natum est moueri et de facili potest moueri, non tamen mouetur.
b. (sensu metaphysico) nie podlegający zmianom; immutabilis
GROTK. in MatFil IV p. 10 (saec. XIV) : metaphysica autem contrahit ipsum ens ad ens i-e, logica contrahit ipsum ens ad ens intentionale.
GOST. Th. fol. b IIb : intelligentia est secundum omnia indeficiens et i-is, ergo quod est cum eternitate, est intelligentia.
Ib. fol. c VIb : eorum enim, que per se cognoscuntur a nobis, quedam cognoscuntur sensu sicut res sensibiles, quedam meditatione et ymaginatione sicut res ymaginabiles, que sensui non subiacent, quedam vero intellectu, sicut res necessarie et i-es.
c. (sensu logico) identyczny, ten sam; non mutatus, idem
GIEŁCZ. fol. C Ib : tu tractas de suppositione confusa et distributiva et nihil dicis de mobili et i-i.
BYSTRZ. ParvLog fol. T Ia : in condicionalibus ex parte antecedentis consequente manente i-i non valet consequentia.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)