- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
1.
propr. (animantia)
oplątać, uchwycić w pętlę, usidlić; illigare, vincire,
laqueis captare.
Additur abl.
dolis occultis (
HUSSOW.
p. 24, v. 392
).
Praec.
a.
pass.
caeno, limo
sim.:
uwięznąć, ugrzęznąć; in luto
haerere, haesitare
DŁUG. Hist. II p. 71(=III p. 85 ed. nov.) : barbarorum ... rabies nulla clementia ... in ... coeno et voragine limosa i-tos mota est.
Ib. III p. 505 : multos equos a paludibus absorptos aut i-tos ... amisit.
Ib. IV p. 503 : captus fuit tunc mersus et i-tus limo Petrus.
b.
unieruchomić, wstrzymać, zatrzy
mać; detinere, retinere
ROYZ. I p. 57, v. 380 : saltantes in spatia irrumpunt sua ... i-antque pedes et toto corpore versi ... circum ... feruntur.
2.
sensu latiore: łączyć, sczepiać, przymocowywać;
colligare, compingere, conectere, alligare ad aliquid
GŁOG. Alex. I fol. K IIb : tignus vel tignum significat laquearia, quibus i-antur trabes circa summitatem parietum.
II.
transl.
et in imagine (homines, rarius res)
uwikłać w coś, usidlać,
zwieść; irretire, seducere, dolo
capere.
Additur
abl. , v.
gr.
doctrina falsa (
Tom. VII
p. 365, a.
1525)
, occasionibus peccandi, occupationibus mundi (
KOMOR.
p. 65
)
, pravitate haeretica (
CodEp I 2,
p. 124, a.
1451)
, seductionibus (
ArPrawn I
p. 21, circa a.
1400)
sim.
N. praec. pass.
irregularitate
popaść w cenzury
duchowne;
i. q. censuris eccl. subiacere
DŁUG. Hist. V p. 326 : canonicis ... i-tum se iri irregularitate verentibus.Refl.
KOMOR. p. 328 : pactum irritantes se ipsos i-erunt.Cf. Th. VII 1,338,6.32.
N.
constr.
sq.
in
c.
acc.
MPH III p. 795 (a. 1492) : deprecabant ipsos ... ne se ... et civitatem in inevitabilem (ed. evitabilem) i-rent miseriam.Cf. Th. VII 1,338,14 sq.