- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- N.
I.
1.
propr. ognisty,
rozpalony, rozżarzony; igneus,
ardescens.
Occ.
α.
de sideribus.
β.
de speculo (i. q. concavum ?)
CracArt II p. 387 (a. 1540) : in cista erant specula i-a 8.In imagine siccitas:
DŁUG. Hist. III p. 158 : fervida i-aque siccitas ... prodigii ... haberetur loco.Glossa Pol.
RFil XXIII p. 277 (saec. XV med.) : i-um «zazzona».
2.
meton. przypominający kolorem ogień, płomienny;
rutilus.
II.
transl.
1.
płomienny, gorący, żarliwy, zapalczywy, gwałtowny; ardens,
flagrans, vehemens, fervidus (de hominibus eorumque affectibus).
2.
(sq.
abl. )
rozpalony, zapalony,
gorliwy; ardens, studiosus,
diligens
*Theiner I p. 696 (a. 1373) : zelo fidei orthodoxe i-us.
SACR. Elucid. fol. A IIIa : princeps ... i-us catholice fidei amore.
Ib. fol. B Ib : qua gratia i-i Rutheni ... mollescerent.Ita saepius.
N. m.ae.
etymologiam
NIC. BŁ. Serm. I p. 420 : s. Spiritus dicitur benignus quasi bene i-us, quia bene i-os disponit.