Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IGNOBILIS

Gramatyka
  • Formyignobilis, ingnobilis, innobilis, ignobilis
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e -is
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. (de rebus) nieznany, lichy, niższego rzędu
  • II. (de hominibus) nie-szlacheckiego rodu

Pełne hasło

IGNOBILIS s. INGNOBILIS s. INNOBILIS, -e adi.
  • F.
  • Th.
  • S.
  • A.
I. (de rebus) nieznany, lichy, niższego rzędu; ignotus, vulgaris, obscurus.
N. fere
i .q. parvus
SSrSil XVII p. 6 (a. 1506) : fluvius multas colligit aquas sed i-es.
II. (de hominibus) nie-szlacheckiego rodu; non ex nobili stirpe natus.
Praec.
subst. ignobilis,, -is m. nie-szlachcic, chłop lub mieszczanin; qui non ex nobilitate est, rusticus vel oppidanus
GALL p. 68, 8 : Zbigneuus ... i-es ... nobilibus preponebat.
KodPol I p. 45 (a. 1242) : dignum duximus statuendum, ut quicunque seu nobiles sive i-es ... extiterint etc.
Glossa Pol.
StPPP II p. 264 (a. 1421) : Nicolaus ... noluit dare penam Alberto ... dicens, quod esset i-is, sed inferior alias «wladika».
Syn.
communis ( KOMOR. p. 338 ) , degener ( KodMp IV p. 62, a. 1399 ; CodEp II p. 54, a. 1412) , plebeius ( AKapSąd I p. 35, a. 1435 ; ArHist VI p. 109, a. 1475) , rusticus ( ib. VIII p. 475, a. 1437). Cf. IGNOBILITAS IGNOBILITO.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)