Ogólne
Pełne hasło
Więcej

HEREDITALIS

Gramatyka
  • Formyhereditalis
  • Etymologiahereditas
  • Odmiana -e
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. (de rebus) dziedziczny
    • 1. + ius dotyczący dziedziczenia
    • 2. przynależny z prawa dziedziczenia (i podlegający dziedziczeniu)
      • a.
      • b.
  • II. + dominus pan dziedziczny, tj. właściciel i zwierzchnik terytorium

Pełne hasło

HEREDITALIS, -e (hereditas)
  • Dc.
  • L.
  • N.
I. (de rebus) dziedziczny; hereditarius
1. ius dotyczący dziedziczenia; qui ad hereditatem pertinet
PommUrk V p. 205 (a. 1315) : appropriavimus ecclesie Caminensi ... omnes proprietates villarum cum ... omni iure feodali et h-i, quod in vulgo «Erve» (Germ. ) dicitur.
AGZ XI p. 308 (a. 1447) : woyewoda ... affectavit, quatenus dominus capitaneus prefatas acciones seu causas omnes ... in ius eorum h-e dare et eximere dignaretur.
2. przynależny z prawa dziedziczenia (i podlegający dziedziczeniu); qui ad aliquem (eiusque successores) hereditate spectat
a. de praediis
UrkBBr p. 307 (a. 1350) : servicium dextrariale super advocacia h-i ibidem.
StPPP XI p. 111 (a. 1538) : receperunt totalem solucionem sui matrimonii ex agro h-i ex iure. Ib. infra receperunt ex sua sorte h-i maternali marcam ex sorte hereditaria.
b. de proventibus
Ztschr. VI p. 171 (a. 1323) : censum nostrum h-em in civitate nostra ... vendidimus.
ArHist V p. 323 (a. 1402) : fructus h-es, censuales, decimales.
Ita saepius.
II. de hominibus dominus pan dziedziczny, tj. właściciel i zwierzchnik terytorium; heres (i. possessor atque princeps terrae alicuius)
PreussUB I 2, p. 534 (a. 1306) : coram universis hominibus ... ego Hasso ... dominus in Tuctz, dominus h-is ... recognosco ... quod etc.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)