[GUARANDUS]
s.
VARANDUS,
-i
m.
(guaranda)
- Dc.
- K. (-entus)
iur.
tzw. zachodźca, osoba zobowiązana odpowiadać w sądzie za pozwanego z tytułu istniejących wobec niego
zobowiązań; qui loco citati in causa respondere obligatur
ArPrawn II p. XIV (a. 1444) : v-us dicitur tutor, vulgariter «splacza» vel «zachoczcza».Cf. GLc p. 14 . Cf. ACTOR II 3 EVICTOR I 1 GUARANDITOR GUARENDATOR.