- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- A.
ZabDziej IV 1 , p. 102 (a. 1559) : fugiando et evitando.formae perf. a stirpe fugii: 3. sg. ind. perf. fugiit:
Lites I p. 287 (a. 1339) : fugiit de dicto oppido.3. pl. ind. perf. fugierunt:
ChrMp p. 561 : terga vertentes fugierunt.
StPPP VIII p. 429 (a. 1397) : ab eodem Zauissio fugierunt.Cf. etiam infra 420,9 et saepius. 3. sg. fut. II fugierit:
VL p. 273 (a. 1496) : si violator ... de regno fugierit (cf. ArPrawn VI p. 148, a. 1554).
Cf. Th.
VI 1475,56 sqq.]
I.
intrans.
A.
propr.
1.
(de animantibus) uciekać, uchodzić, umykać,
odlatywać; abire, decedere, pedem
referre.
Additur
vias (
KsgMaz I
p. 53, a.
1406)
, cum collo suo (
StPPP I
p. 272, a.
1377).
Praec.
a.
de eis, qui e custodia, carcere sim. subterfugiunt.
b.
de militibus in bello, certamine sim.
c.
de colonis sim. villam
deserentibus
KodWp II p. 52 (a. 1291) : potestatem conferimus ... abbatibus homines suos ascripticios a se f-ntes ... capiendi.
AGZ XIV p. 162 (a. 1445) : eadem bona tenet Lyppowcze ab aliis suis predecessoribus et tua mater f-it ab eis alias «przebyegala» et ibi est mortua.
N. locut.
α.
e saeculo
porzucić życie świeckie, wstąpić do klasztoru; vitae profanae renuntiare, monachum fieri
*KodKKr I p. 30 (a. 1229) : liberas ... mulieres e seculo f-ntes ad conuersionem recipere.
β.
a iure
uchylać się od stawiennictwa w sądzie;
coram iudicibus non
comparere
AKapSąd II p. 410 (a. 1483) : a iure f-re non debet infra easdem IV septimanas, sed parere iuri et in eo ibidem respondere cuilibet de se querulanti.
2.
de rebus
a.
(concr.) ulatywać, znikać, uciekać;
e conspectu auferri, dispergi, evanescere (de luce, umbra
sim.).
N.
glossam
Pol.
RFil XXV p. 153 (a. 1450) : homo ... f-it «pomyą» velud umbra.Occ. de vino wietrzeć; odorem amittere
ROYZ. II p. 387, v. 25 : apponis nobis f-ntia vina.
b.
(abstr.) wymykać się, umykać (komuś); elabi, effugere,
v.
gr. de
consilio (ab aliquo
IAC. PAR. Serm.
fol. 6a
).
Part. praes. loco adi.
fugiens,,
-ntis
wymykający się; fugax, labilis
KodMp II p. 26 (a. 1217) : labentis ac f-ntis memorie lubricum per scriptorum habenas refrenetur.
COPERN. OpM p. 118 : falsa felicitate abstine et f-ntem fortunam f-e (τὴν δραπέτιν τύχην δραπέτευε ).
B.
transl. (de
hominibus) unikać czegoś (kogoś), wystrzegać się, stronić przed czymś (kimś);
se avertere, cavere ab aliqua re
(aliquo), vitare aliquid (aliquem).
Constr.
ad
A—B:
indicatur unde (a quo)
a.
sq.
abl.
separationis.
b.
sq.
ab, de, ex. c.
sq.
ante :
DŁUG. Hist. IV p. 724 : cuius ante faciem ... Teucri f-bant.d. sq. contra :
ZABOR. Tract. p. 34 : beatus Iosephus, ut impudicam dominam posset evadere, pallium ... reliquit et f-it contra libidinis impetum ([alluditur ad Vlg. Gen. 39,12).Indicatur quo a. sq. ad vel in c. acc. Additur pro :
Lites II p. 288 (a. 1413) : terrigenarum ... ad me ... pro subsidio ... f-ncium.b. sq. ultra (intra) :
Lites III p. 125 (a. 1413) : homines ... deterriti ... ultra flumen ... intra regnum fugierunt.
II.
trans.
1.
propr. uciekać,
uchodzić przed kimś (czymś),
unikać; effugere, declinare, vitare aliquem
(aliquid).
Glossa
Pol.
RFil XXIII p. 308 (a. 1436—1444) : turmas f-ns «zastampow waruyacz sza».
2.
transl. unikać,
wystrzegać się czegoś, gardzić, odrzucać;
cavere, repudiare, deserere.
N.
gerundivum
sensu
phil.
fugiendus,,
-a, -um
taki, którego należy unikać; vitandus
STOB. Aret. fol. c IIa : voluptas est primum principium, gratia cuius aliqua sunt expetenda, et dolor quare aliqua f-nda.
BYSTRZ. AnalPr fol. n VII Ib : si sint duo apposita vt 'a' et 'b' et 'a’ sit eligendum, 'b' vero f-ndum etc.Ita saepius in textibus phil.