- Th. (rec.),
- Bl.
- L.
phil.
t. t.
taki, którego należy unikać;
vitandus
STOB. Parv. fol. H VIIa : distinguuntur ... appetitus ... per appetibilia et f-ia.
MATTH. Rat. p. 96 : mirabile est, unde veniat peccato illa immensa fugibilitas, cum praecipue videatur ex hoc f-e, quia malum ... si ergo sola malitia facit ipsum f-e, quomodo dat sibi maiorem fugibilitatem, quam ipsamet est.
N.
abs. loco subst.
fugibile,,
-is
n.
GŁOG. Anim. fol. d VIIIa : intellectus speculatiuus non ... dicit aliquid de f-i et appetibili etsi aliquando speculatur (ed. -or) de f-i et appetibili, tamen non precipit fugam aut persecutionem.