Ogólne
Pełne hasło
Więcej

FRACTURA

Gramatyka
  • Formyfractura
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ae
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I.
    • 1. + membrorum renum arboris łamanie, złamanie
    • 2. ciosanie, obróbka (kamienia)
  • II.
    • A.
      • 1. miejsce złamania (zwł. kończyn)
      • 2. pęknięcie, szczelina
      • 3. uszkodzenie, zniszczenie
    • B.
      • 1. + auri blaszka
      • 2. składka papieru, stąd: format książki
  • III.
    • 1. + cantuswibracja głosu w śpiewie, trel
    • 2. + manuum klaskanie w dłonie

Pełne hasło

FRACTURA, -ae f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • N.
I.
1. łamanie, złamanie; fractio, ruptura, praec. membrorum (item renum : VHedv p. 585 ) , arboris ( DŁUG. Hist. IV p. 586 : quae arbor fructu gravida in flexionem pariter pondere pressa praecipitatur et f-am).
N.
serae wyłamanie (zamka); effractio
KodMaz(K) p. 132 (a. 1198) : homines ... sint ... per omnia liberi ... excepta causa de sere f-a.
Cf. KodPol I p. 27 (a. 1222).
2. ciosanie, obróbka (kamienia); actus caedendi (lapides)
RachWaw p. 44 (a. 1524) : exposita super vecturam et f-am lapidum, qui vocantur «orczle».
RachBon I p. 3 : muratori... a f-a 4 «odrzwye» in atriis reginalis maiestatis.
II.
A.
1. miejsce złamania (zwł. kończyn); locus ruptus (praec. in pede sim.).
2. pęknięcie, szczelina; rima, scissura
KodMaz(L) p. 112 (a. 1391) : in altero ... sigilli loco ... quattuor f-e oblonge erant.
NIC. BŁ. Serm. II p. 153 : qui emit vasa figuli, percurrit, vt videat, si est ibi aliqua f-a latens.
3. uszkodzenie, zniszczenie; laesio, violatio, consumptio
MPH II p. 117 (Herbord): episcopus f-as basilicae suis expensis emendari fecit.
VHedv p. 547 : si aliquam in eis calceis inveniebat f-am ... emendari iubebat.
Syn.
destructio ( KsgŁawKr p. 180, a. 1392) , ruptura ( KodKKr 1 p. 100, a. 1273 ; AKap p. 245, a. 1519).
B.
1. auri blaszka; lamina
AAlex p. 542 (a. 1506) : cathena f-is aureis vincta.
2. składka papieru, stąd: format książki; papyri plicatura, inde: libri modus
MPH V p. 939 (a. 1480) : liber sermonum de sanctis ad secundam f-am alba cute coopertus.
CracImpr p. 25 (a. 1493) : psalterium ... in pargameno de tertia f-a.
CracArt II p. 314 (a. 1535) : Claudianus in sexternis in maiori f-a et alia 2 opuscula in sexternis in minori f-a ... et 5 volumina in media f-a.
III. singularia
1. cantus wibracja głosu w śpiewie, trel; cantus vibrans
StPPP X p. 57 (saec. XV in.) : philomena vero variis cantuum f-is suavissime discantisat.
Cf. FRACTIO I B I.
2. manuum klaskanie w dłonie; actus manus complodendi (c. voce fragoris confundi videtur)
DŁUG. Hist. I p. 48(= I p. 107 ed. nov.): multitudo Polonorum ludos huiusmodi impudicis lascivisque decantationibus et gestibus manuumque plausu et delicata f-a ceterisque venereis cantibus, plausibus et actibus depromebant.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)