dymarka, prymitywny piec z miechami, służący do wytapiania żelaza z rudy; fornax
folle instructus, quo ferrum minera
liquefacta excoquitur
ArHist X p. 107 (a. 1534) : mineratore, qui ... f-am alias «dimarka» circa hoc idem molendinum construxerat.Cf. Słownik Polszczyzny XVI w. s. v. dymarka.