- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- A.
- N.
I.
propr. dotyczący
dzikich zwierząt; qui ad feras pertinet
VAdAnt p. 45, 1 : inde nemora et f-a lustra linquentes, sole ascendente ad meridiem campestria loca adierunt.
KodWp III p. 387 (a. 1372) : damus eciam ... fericipia seu sepes f-es, id est «grodzy», in fluvio.
KodKrak p. 474 (a. 1503) : duas partes recium f-ium ... colllegare.
N.
porta
brama Zwierzyniecka (w Krakowie);
quae Cracovia ad suburbium Ferale
dictum ducebat
(cf.
1. FERALE I)
ARect I p. 561 (a. 1515) : citato ... Michaele ... degente apud Stephanum penes portam F-em in hospicio.
II.
transl.
zwierzęcy, dziki,
okrutny; bestialis, ferus, immanis (de
animalibus et hominibus)
*MPH I p. 348 (saec. XI) : f-i ausu ... e cubili suo ursus potenter emergeret.
DŁUG. Op. p. 52 : f-es sunt hi ausus, non regii.
Id. Clen. p. 57 : Bohemi ... furore repleti ... fratres sancti Adalberti ... f-i truculentia ... occiderunt.
Id. Hist. I p. 370 (= II p. 134 ed. nov.): animi sui ... barbarum et f-em motum sequeretur.Ita saepius.