- (falsificatus Th.) F. Dc. B. L. Ha. N. K.
I.
1
. fałszować; adulterare, corrumpere
KodWp I p. 446 (a. 1279) : excommunicati sunt ipso facto, qui ... literas domini pape f-ant.
Ib. II p. 369 (a. 1323) : exhibuit ... nobis literas ... principis Boleslai ... salvas, sanas et non f-tas
KodWp III p. 478 (a. 1379) : una tunna mellis ... in foro vestro f-ta luto reperta fuit.
N.
constr.
sq.
super :
ArPrawn VI p. 100 (a. 1407) : culpam imposuisset dicens, quod ipse super eandem apocham f-asset.
2.
oszukiwać; fallere
KodKrak II p. 437 (a. 1456) : similiter cum mulieres f-rent, quod eciam ... non solueretur eisdem, vt est premissum.
ZabDziej I p. 67 (a. 1458) : non compulsus nec seductus ... nec zelo malivolo f-tus ... recognovit.
Syn.
fallere (
GŁOG. Alex. I fol. R IIIa).
II.
(praec.
phil.) czynić
fałszywym; falsum reddere
WŁODK. ScrSel II p. 35 : ista littera se ipsam destruit, quia falsitas cause totam disposicionem f-at.
PARK. p. 399 : constat certe ideomatis aliquam orationem esse veram in voce secundum consuetudinem proprie lingue, que si ad aliam interpretabitur mox, ut verba exigunt, f-bitur.
GŁOG. Hisp. fol. a IIb : propositio: ego non loquor ... f-at seipsam.
Id. Anal. fol. EE VIIb: secundum hoc propositiones plures verificantur et f-antur.
N.
directe et indirecte seu consecutive (
BYSTRZ. ParvLog fol. Z
IIb)
.