- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
starać się dokądś dostać, dążyć, zmierzać; aliquo pergere,
aliquid petere.
Constr.
sq. acc.
II.
1.
pro subi. sunt homines
a.
żądać, domagać się, wymagać; petere,
desiderare, postulare, exposcere.
Praec.
de
petitione
muneris publici, exactione tributorum sim.
b.
pragnąć, życzyć sobie;
appetere, cupere, optare, requirere.
N. per
abundantiam
cupidinem:
DŁUG. Hist. IV p. 405 : non omisit ... Withawdus dux cupidinem coronae magnopere e-re.
c.
prosić;
orare, rogare.
2.
pro
subi. sunt res: wymagać, potrzebować; poscere, requirere.
Constr.
ad 1—2: indicatur quid:
a. sq.
acc.
b. sq.
inf.
c. sq.
enunt.
obi.
c. ut.
Indicatur a quo: a.
sq. ab.
b. sq. ex.