- Th.
- B.
- N.
[abl.
pl.
dotalicibus :
TPaw III
p. 266 (a.
1393)
:
iumenta pro ipsius pecunijs
dotalicibus emisse.]
wienny lub posażny, dany tytułem wiana lub posagu;
dotalicii
(cf.
s.
v. I) vel dotis
(cf.
s.
v. I) nomine
collatus
KodPol III p. 204 (a. 1339) : illam hereditatem d-am.
TPaw III p. 10 (a. 1386) : Bogumilus post suam filiam decem marcas cum fertone d-o dedit Thome.Ita saepius.