- Dc.
I.
ten, który
gryzie, niszczy coś; qui corrodit, pessum
dat
DŁUG. Hist. III p. 120 : Wenceslaus ... vipereo more uteri sui, nationis et gentis c-or et vastator.
Ib. IV p. 384 : monstrantes se non filios ... regni Polonici, sed privignos et materni uteri hostes et c-es.
II.
mściciel; ultor,
persecutor
ChrOl p. 352 (versus saec. XIII) : dux Swanthopolcus ... osor iniquorum, vehemens c-or eorum.