- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- L.
- A.
- Ha.
- N.
odźwierny, stróż; is, cui
aditus domus, portae sim. custodiendus est,
ianitor.
Constr.
abs. vel
sq. gen. Praec.
1.
eccl. ostiariusz,
tj. kleryk, który
otrzymał pierwsze niższe święcenia duchowne; clericus, qui primum in cursu honorum
eccl.
gradum obtinuit.
2.
wrotny, pełniący funkcję dozorcy w salinie u wrót szybowych; custos portae
putei in salis fodina
TPaw II p. 122 (a. 1487) : duo banci salis pro nobili Bohdan ... h-o nostro.
ŻupKr p. 555 : hutmanus stabit ergo tanquam o-us, neminem mittens ex monte, nisi quem prius examinaverit, palpando a capite usque ad pedes, ne frustrati salis ... aliquid per tragarios ... exportetur.