- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
I.
adi.
osierocony, osamotniony;
orbus parentibus, destitutus.
II.
subst.
1.
orphanus,,
-i
m.
a.
sierota; orbus
parentibus,
pupillus.
Glossae
Pol.
RFil XXII p. 39 (saec. XV med.) : «yacoby zyrotha» o-us.
GLt p. 20 : pupillus «sirota», i.e. carens matre, o-us carens utroque (cf. GLcerv p. 700).
GLcerv p. 661 : orbus pro o-o accipitur, «sirota».Occ. qui origine incerta est, vagus
DokMp IV p. 106 (a. 1357): exsules et o-i diversis mundi partibus ... laborantes in montibus in Bochnia (cf. KodMp III p. 165, a. 1363).
b.
orphani,,
-orum
m.
sierotki, nazwa, którą przyjął odłam taborytów czeskich;
haereticorum, qui Thaboritae
appellabantur, secta
Ztschr.IX p. 188 (a. 1434) : exercitos (sic ) hereticorum videlicet Hussitarum, Thaboritarum et O-orum ... straverunt.
MIECH. Chr. IV p. 300 : Thaboritae et O-i a nobilitate fusi sunt.
2.
orphana,,
-ae
f.
cf.
s.
v.