- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- A.
I.
pachnący, wonny; odoratus,
suave olens.
Occ.
meton. de vita,
item de fama (
CIOŁ. Lib. II
p. 175
).
II.
canis
pies myśliwski tropiący zwierzynę węchem;
canis venaticus sagax, odorisequus
ArSang II p. 6 (a. 1299) : ad recipiendum venatorem nostrum et canem o-um.
KodWp III p. 685 (a. 1395) : melampos sive valtres o-os, nisos ad venacionem perdicum sive leporum.Ita saepius. Glossa Pol.
StPPP II p. 397 (a. 1434) : pro cane o-o alias «wizel».