- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- N.
- K.
przywłaszczyciel, uzurpator;
qui vi aliquid (possidendum)
occupat, usurpator.
Praec.
bonorum
sim. (
StSyn VII
p. 12, saec.
XIII
et saepius),
decimarum (
ConcPol X
p. 327, a. fere
1256
et saepius), item
ecclesiae (modo intrusionis
de sacerdote
ZabDziej II
p. 548, a.
1489)
, episcopatus (
CodEp III
p. 167, a.
1472
:
de ipso o-e episcopatus
Varmiensis ... qui se ingerit de eodem preter voluntatem ... domini ... pape).
Iuxta posita
detentor, (violentus) fraudator (
StSyn III
p. 47
et saepius), impeditor (
ConcPol X
p. 327, a. fere
1256
), invasor, raptor (
ArPrawn V
p. 78, a.
1433
et saepius).
N.
(violentus finium) regni
najeźdźca;
invasor
KodWp VI p. 153 (a. 1344) : villae ... per violentos finium regni nostri o-es ... indebite tentae et occupatae.
Ib. V p. 37 (a. 1403) : deuastatores seu o-es regni Polonie.