- F.
- Th.
- S.
- NGl.
- A.
I.
(propr. et in imagine) obrzucać, zasypywać, przywalać, zakrywać, pogrążać; obiciendo vel superiaciendo tegere, operire, contegere, obtegere,
superiacere.
Occ.
refl. zawalić się,
runąć; corruere, collabi
ROYZ. I p. 9, v. 174 : timuisse ... ne sese ... lacunar o-at.Praec.
a.
terra (humo, solo)
et
abs. : być pogrzebanym;
sepeliri.
Cf.
Th. IX 2,152,55 sqq.
b.
muro
zamurować;
i. q. obstruere, claudere
RachWaw p. 384 (a. 1548) : ianuam, qua itur ad balneum, muro o-ntibus, ne per eam eatur.
II.
transl. powalać,
pogrążać, przytłaczać, niszczyć,
pokonywać; opprimere, deprimere, diruere,
evertere, debellare, superare;
inde pass.
fere i. q.
zginąć, przepaść; occidere,
perire.
Glossa
Pol.
RFil XXIII p. 306 (a. 1444) : dracone ... surgens o-to «zlego ducha wstawschy zrzuciwschi».
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
abl.
instr.
c.
sq.
in
c.
abl.
Praec.
1.
act.
a.
(de
memoria
sim.)
oblivione, vetustate
sim.: pogrążać w zapomnieniu;
oblitterare.
b.
verbis
zarzucać słowami;
verba in aliquem
iacere. Saepe
in malam partem
aliquem verbis (contumeliosis, increpatoriis, malis, turpibus
sim.) obrzucać obelgami; maledicere,
conviciari, opprobriis
afficere
ArPrawn X p. 180 (a. 1406) : penam incurrit, quod ... mulierem o-bat malis verbis.
APozn I p. 75 (a. 1441) : Petrus o-ns ipsum nuntium verbis dixit etc.Ita saepissime.
c.
confusione et displicentia
okryć wstydem;
i. q. operire
AGZ XIV p. 358 (a. 1453) : miramur de tanta sua protervitate, quam erga nos exhybet, nostras vilipendendo literas et in eo confusione et displicentia nos o-it.
2.
pass.
a.
sopore
spać;
dormire.
b.
(affectibus animi) być ogarniętym,
opanowanym;
commoveri, affici, occupari.
c.
vino, potu
upijać się;
inebriari.
Eodem sensu refl.
d.
morbo, infirmitate
być nawiedzonym chorobą, cierpieć chorobę; morbo opprimi, laborare
DŁUG. Hist. I p. 302 (= II p. 62 ed.nov.) : gravi infirmitate o-tus.
Ib. III p. 319 (= V p. 344 ed.nov.) : insperato morbo et valitudine adversa vehementer o-tus.Ita saepius.
e.
morte, fato
ginąć, umierać;
perire, mori
DŁUG. Hist. IV p. 584 : quod tamen illi contingere non poterat celeri morte o-to.
Ib. p. 93 : dum ... capitaneus ... advenisset, tristi fato o-itur.Ita saepius.
Locut.
α.
aliquem asperius
potraktować kogoś szorstko, ostro;
i. q.
tractare
DŁUG. Hist. II p. 475 (= IV p. 231 ed.nov.) : episcopus ... a duce ... quamvis blande et mansuete preces suas ingeminasset, asperius o-tus est.
β.
quod omen Deus obruat
co nie daj Boże; quod
Deus prohibeat (cf.Th. IX 2,154,28)
Tom. VII p. 203 (a. 1525) : ut non illa salus nostra quoque, quod Deus omen o-at, eodem labefacta motu concidat.
Dogiel I p. 194 (a. 1543) : prole ex ea, quod omen Deus o-at, non suscepta.