- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
walczyć z kimś; pugnare
(saec. XV ex. ); praec.
de abstr. (in
imagine) sprzeciwiać się, przeciwstawiać się, opierać się; resistere, se opponere
(saec. XV—XVI).
Constr.
a.
sq.
dat.
b.
sq.
abl.
Tom. XIII p. 206 (a. 1531) : hortamur paternitatem vestram, ut neque litteris neque verbis diutius o-etur voluntati maiestatis suae.c. sq. adversus. d. sq. ne. e. sq. ut :
JAC. PAR. OpIn p. 471 : sensum exteriorem ... blandientia ... possunt homini o-ri, ut sit taediosus in exterioribus etc.
SSrSil IX p. 244 (a. 1467) : o-or iam diu mihi et cupiditati mee repugno, ut confictas illas calumnias et furiosas obtrectationes ... dissimulanter ferre possem.