I. adi. obowiązujący; obligatorius

JAC. PAR. OpIn p. 194 : est ... duplex voluntas Dei, scilicet praeceptiva et consultativa; prima o-a est, secunda non.

II. subst. obligativus,, -i m. ten, kto leczy przez nakładanie na chorego magicznych opasek; qui ligamentis magicis corpori impositis morbos curare profitetur

StSyn IV p. CLXXVIII (a. 1509) : plebani corripiant ... blasfemos Dei et sanctorum, o-os et incantatrices et quecunque malicia exercentes.

Cf. OBLIGATORIUS II 1 b.