- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- NGl.
- L.
I.
przeszkoda, zapora; res
obiecta, impedimentum.
II.
1.
zarzut, oskarżenie; vituperatio,
criminatio.
Dicitur
risiva infra 49, vituperiosa (
MHer XIV
p. 117, a.
1422).
Cf.
O
BIECTUS II 2.
2.
zastrzeżenie, sprzeciw;
contradictio, exceptio.
Additur contrarietatis (
PommUrk V
p. 67,
a. 1312).
N. phil. i. q.
argumentum contrarium
BYSTRZ. AnalPr fol. i VIIb : facit unam o-em contra predictas regulas.
Id. ParvLog fol. P IVb : absoluit ... o-em, que contra hoc posset fieri.Cf. OBIECTUS II 1. Indicatur obi. ad 1—2: a. sq. gen.
N.
infamiae
nagana szlachectwa;
actus aliquem nobilem esse
negandi
StPPP VII p. 449 (a. 1399) : o-em infamie nolens pertransire ... se nobilem appellauit.
Simili sensu
rusticitatis:
AGZ XIV p. 503 (a. 1441) : Raphaelem ... succumbere in tribus marcis racione o-is rusticitatis Cristino.b. sq. circa :
PommUrk VII p. 271 (a. 1329) : resignaverunt ... bona ... renuntiantes ... quibuslibet o-bus seu obventionibus in posterum circa dicta.c. sq. contra :
ArPrawn X p. 358 (a. 1412) : wlt ... respondere o-bus contra eandem.Cf. et Th. IX 2,61,50. d. sq. de:
MATTH. OpTheol p. 102 : capitulum tredecimum movet o-em de clericis.
MatFil VII (XVIII) p. 31 (a. 1423) : o-es risivas de nostro licentiando relinquo movendas.
Iuncturae verbales
obiectionem (-es) facere
(cf.
et 28 et saepius),
movere
(cf.
et 45)
, obicere (alicui:
CorpJP III
p. 446, a.
1519
; simili sensu
obiectione obicere
(
GIEŁCZ. fol. F Ib
:
Marsilius ... obicit triplici o-e)
,
vel tangere (aliquem:
MHer XIV
p. 117, a.
1422)
.
III.
(singulare) fungitur vice vocis
abiectionis
oddalenie, odrzucenie
JAC. PAR. Serm. fol. 145a : occurrunt peccatori morienti ... confusio et o-o omnium beneficiorum Dei et irrisio sanctorum Dei (nisi leg. abiectio).