- F.
- Th.
- Bl.
- NGl.
- B.
- S.
- N.
- A.
I.
adi.
1.
muzyczny,związany z muzyką; qui ad musicam
pertinet,
v.
gr. ars (
AKapSąd II
p. 928,
a. 1470)
, accentus (
LIBAN fol.G IIb)
, clavis (
FELSZT. OpCong fol. A IVa)
, manus (cf.
supra 116,11 sqq.).
2.
muzykalny; musices amans
atque gnarus
(opp.
immusicus)
ExPhys fol. e IIa : dicimus ex inmusico homine fieri m-um hominem.
COPERN. OpM p. 48 : m-um animal cicada (Gr. ὁ τέττιξ ὁμουσικός).
3.
poetycki;
poeticus
(saec.
XVI).
II.
subst.
1.
musicus,,
-i
m.
muzyk, znawca
muzyki; musicae peritus.
Definitur
SZYDL. p. 12 : m-us ... est ille, qui per artem recte incedit.
Opp.
cantor (
ib.
).
Distinguitur
vetus et modernus
(
ib.
p. 32
).
2.
musica,,
-ae
f.
,cf.
s.
v.
3.
musica,,
-orum
n.
instrumenty muzyczne;
instrumenta ad musicam exercendam
destinata (e Vlg.
Dan. 3,5
sqq., saec.
XV).