Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MURMURATIO

Gramatyka
  • Formymurmuratio, murmuracio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzaj
Znaczenia
  • I. propr. sermo (suppressus), susurratio
  • II. transl.
    • 1. murmur cum indignatione editum.
    • 2. obtrectatio, calumnia

Pełne hasło

MURMURATIO s. MURMURACIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • NGl.
  • L.
  • K.
I. propr. (cicha) rozmowa, szept; sermo (suppressus), susurratio
StVic p.398 (a. 1438) : non fabulationibus seu m-bus, sed magis oracionibus in domo Dei est insistendum.
ArHist V p. 338 (a. 1450) : sunt, qui ... nullam ... devocionem in suis actibus ostendunt, ymo m-bus, risibus ac levitatibus intendunt ... quod in ... dedecus laudis Dei vergit.
StKapWł p. 155 (a. 1527) : ne per eos canonicos in ecclesia et processionibus m-es et mutua colloquia fiant.
Cf. MURMURO I 1.
II. transl.
1. szemranie,pomruk niezadowolenia; murmur cum indignatione editum.
2. plotki, obmowa; obtrectatio, calumnia
ModlWW p. 3 : peccavi nimis in ... risionibus, in dolositate, in m-e, in inani iactancia.
JAC. PAR. RefEccl p. 285 : crimina, scilicet incontinentiam, superbiam, inoboedientiam, m-em.
Cf. MURMURO II.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)