- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- B.
- L.
- H.
- N.
- K. et
- A. (s.
- v.
- monacus)
N.
etymologias m.
ae.
MARTIN. OP. Marg. fol. k IVa : m-us dicitur a monos Grece, quod Latine dicitur vnus, et achos, quod Latine dicitur tristis, quasi solitarius et tristis.
Id. Serm. p. 417 nlb. : m-us dicitur quasi vnius custos scilicet sui ipsius.] mnich lub w ogóle zakonnik; qui vitam in monasterio sub abbate degit vel religiosus in universum
VAdAnt p. 20,14 : beatissimus pater, m-orum flos et gloria, Benedictus.
KodMp I p. 8 (a. 1192) : dominus Nyegoslaus dederit uillam suam ... m-is sancte Marie sanctoque Adalberto de Andrzeiow.
KsgRachKr p. 130 (a. 1337) : per ... vnum m-um ordinis sancti Francisci.
RachJag p. 457 (a. 1415) : duobus m-is predicatoribus ... pro piscibus ... II scoti.Glossae Pol.
CorpJP III p. 594 (a. 1520) : m-i alias «czerńcy».
GLcerv p. 39 : m-us Graece, Latine singularis vel solitarius dici potest, «mnich, zakonnik».
N. loco
cognominis
GŁOG. Alex. II fol. a IVa : minor praemissa est Johannis M-i in scripto suo.
Constr.
a.
sq.
gen.
:
b.
sq.
ab :
Zsig . p. 20 (a. 1500) : m-is a sancto Johanne ... dedi ... I florenum.c . sq. ad:
InwKKr p. 250 : per m-os ad s. Bernardum.d. sq. de:
CodSil(M) II p. 31 (a. 1208) : ville partem ... m-is de Lubens conferens.
AnnMP p. 129 (saec. XIV) : martirizati sunt m-i de Kazimirz.Ita saepius.