- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- A.
- N.
I.
1.
propr.
współczucie,miłosierdzie,
litość; animus misericors,
misericordia.
Additur
a. adi.
,
v.
gr. proflua (
VAdAnt
p.
14,7)
. b. per abundantiam
gen. pietatis (
NIC. BŁ. Serm. I
p. 2
).
N.
locut.
salubris animadversionis i. q. miserationis plena animadversio
(
*Dogiel IV
p. 84, a.
1410).
Constr.
abs. vel sq.
gen. obi.
, v. gr. poenitentium (
CALLIM. Greg.
p. 60,15).
Iuncturae verbales
miserationem impendere (alicui :
DŁUG.
Hist. I p. 518 = II
p. 288
ed. nov.
); simili sensu
miseratione prosequi (aliquem :
KlQu
p. 74, a.
1492),
item
miserationum viscera profundere (
DŁUG. Op.
p. 57
;
;alluditur ad
Vlg.
Phili. 2,1).
N. (sensu
debilitato)
wzgląd na coś;
respectus
CodVit p. 1009 (a. 1416) : in contumeliam Creatoris nostri et contra m-em humane modestie.
2.
meton.
(pl. ) uczynki miłosierne; actus
misericordiae
MARTIN. OP. Serm. p. 255 nlb. : quis potest omnes ipsius m-es enarrare, quas proximo ostendit.
DŁUG. Op. p. 10 : eleemosynis et piis ... m-um actionibus navante operam.Cf. Th. VIII 1113,20 sqq.
II.
łaska, łaskawość, przychylność; benignitas, liberalitas, gratia.
N. locut.
abundantes
miserationis
gratia (
DokMp VIII
p. 395, a.
1439)
,
item miseratio munificentiae (
DokLub
p. 95,
a. 1276).
N.
Dei (divina), praec.
in formulis
divina (Dei) miseratione (per miserationem divinam) apposito nomine honoris,
v.
gr. abbas (
KodMp IV
p. 46, a.
1394)
, (archi)episcopus (
DokLub
p. 70, a.
1201—1210
;
KodWp II
p.
12, a. 1288
et saepius), dux (
KodWp I
p. 67, a.
1210
et saepius) cett. item
c.
verbis,
v.
gr. condescendere (ad paternum solium de rege
ArHist XI
p. 150,
saec. XIII)
, praesidere (ecclesiae:
StSyn III
p. 1
)
, fulgorem recuperare (de ecclesia Cracoviensi
DŁUG. LibBen I
p. 4
).
Cf.
MISERAMEN
MISERICORDIA
I.