eLexicon Mediae et Infimae Latinitatis
la
de (Deutsch)
en (English)
fr (Français)
pl (Polski)
Przeglądaj
Back
Przeglądaj
Zaawansowane
Źródła
Back
Źródła
Przeglądaj
O słowniku
Back
Zespół
Słownik papierowy
Historia projektu
Zgłoś błąd
Szukaj
Ogólne
Pełne hasło
Więcej
MIRATOR
Gramatyka
Formy
mirator
Etymologia
łacina starożytna
Odmiana
-oris
Część mowy
rzeczownik
Rodzaj
męski
Znaczenia
I.
qui miratur, amator, cultor (saec. XV).
II.
faunus
Pełne hasło
MIRATOR,
-oris
m.
F.
Th.
S.
Dc.
I.
ten, kto podziwia, czciciel, miłośnik
;
qui miratur, amator, cultor (saec. XV).
II.
(singulare) satyr, faun
;
faunus
GLb
p. 64
: miro, m-or, «
czyky mąsz
».
Cf.
MIRO.
Więcej
Słowniki
NGML
LexBohemorum
Georges
DuCange
Logeion
Gaffiot
Korpusy
eFontes
Perseus @ Philologic
MGH
C. Corporum
Lista haseł
Μ
MACARIZO
MACARONUS
MACCA
MACEDO
MACELLA
MACELLARIS
MACELLARIUS
MACELLATOR
MACELLUM
MACEO
MIRATOR
MIRE
MIRAGULUS
MIRIA
MIRICUS
MIRIFICE
MIRIFICO
MIRIFICUS
MIRINGA
MIRO
MIROPERE
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło:
polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)