Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MIRATOR

Gramatyka
  • Formymirator
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -oris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. qui miratur, amator, cultor (saec. XV).
  • II. faunus

Pełne hasło

MIRATOR, -oris m.
  • F.
  • Th.
  • S.
  • Dc.
I. ten, kto podziwia, czciciel, miłośnik; qui miratur, amator, cultor (saec. XV).
II. (singulare) satyr, faun; faunus
GLb p. 64 : miro, m-or, «czyky mąsz».
Cf. MIRO.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)