- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- Bl.
- A.
[
dep.
micor :
Gramm.
p. 216 (saec.
XIV)
:
micari splendere.
RFil XXIV
p. 382 (a.
1471)
:
«miektać» micari ... «migotać».]
I.
1.
propr.
(de rebus) błyszczeć, świecić,
lśnić się, iskrzyć;
splendere, nitere, fulgere.
Occ.
lśnić czystością; munditia splendere
FROVIN. p. 73, v. 11 : clarus ab ante m-a, sit ibi nec pus neque mica.
2.
in imagine (de hominibus) wybijać się, wyróżniać,
odznaczać; eminere, excellere,insignem
esse
BRUNO Qfr p. 389 (= p. 29 K.): admirabili uita m-ns.
CantMAe I nr. 20, v. 4a (saec. XIV) : sic in templo m-ant isti martyres, ut in orto sponse Christi florent mala punica.
PAUL.CR. p. 86, v. 181 : huius conspicuo corpus splendore m-bat.
Constr.
1-2:
a.
abs.
b.
sq.
abl.
c.
sq.
in
c.
abl.
(cf.
) et
DŁUG. Hist. III p. 536 : bonum summum ... in coeli nubibus ... m-at.
II.
(singulare) skakać, tańczyć;
salire
GŁOG. Alex. I fol. N IVa : m-o ... significat salire.