- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- NGl.
- L.
I.
położony wewnątrz lądu, śródlądowy;
in medio terrarum situs (saec.
XV-XVI).
Praec.
α. loca (simili
sensu
subst.
mediterranea,-orum n.
).
β.
mare
Morze Śródziemne;
inter Europam et Africam
medium
DŁUG. Hist. I p. 6 (= I p. 70 ed. nov.): quas provincias Danubius a barbarico ad M-um ... secludit.
Ib. III p. 528 : Temerlin ... circa M-um mare ... grassatus est.
N.
bellum
wojna lądowa; quod
in terra geritur
CALLIM. Hist. p. 198,21 : quo ... gentium uisum ... m-a bella classiariis peditibus geri.
II.
(singulare)
abs.
loco
subst.
mediterraneum,,
-i
n.
wyspa; insula
PommUrk V p. 343 (a. 1317) : linealiter procedendo usque ad m-um quod vulgariter dicitur «Werder» (Germ. ).