- F.
- Th. (s.
- v.
- magnus),
- Bl. (
- Dc. et
- L. magnipendissimus),
- NGl.
I.
propr. wyznaczać na
coś wysoką cenę, wysoko szacować;
magni aestimare
AKapSąd II p. 301 (a. 1482) : Johannes ... violenciam curie et domus ... pro magna iniuria sibi illata revocat et m-it.
StPPP IX p. 180 (a. 1503) : quod sibi predictus ... dominus m-it et computat eadem omnia in summam triginta marcarum.
II.
transl. doceniać,
uznawać wysoką wartość (kogoś lub
czegoś); magni facere.
Cf.
PENDO.
Iuxta ponitur
collaudare (
KodUJ III
p. 18, a.
1473).
N. gerundivum
loco adi.
magnipendendus,,
-a, -um
ceniony;
aestimabilis
DŁUG. Op. p. 232 : dux plerisque cognatus et amicus fuerat m-ndus.Cf. MAGNIDUCO MAGNIFACIO.